۱۳۹۱/۰۴/۰۱

چهره‌های بی‌صدا


در ماه‌های اخیر همه منتظر این بودند تا ببینند روی دیگر بهرام رادان چگونه خواهد بود، آیا مانند چهره‌اش صدای خوبی برای خوانندگی هم خواهد داشت یا خیر؟ و بالاخره این روزها آلبوم «روی دیگر» با صدای بهرام رادان منتشر شده است. کسی که به گفته‌ی خودش موسیقی را بسیار جدی گرفته است و حتی بیشتر از سینما به آن علاقه‌مند است.

علاقه‌مندی به موسیقی و پیگیری آن برای دل خود یک بحث است و دنبال کردن آن به شکل حرفه‌ای بحثی دیگر. به هر حال این‌که کسی در سینما چهره‌ی معروفی است و طرفداران زیادی دارد، تمایل پیدا می‌کند به خوانندگی و حضور در بازار موسیقی هیچ اشکالی ندارد و می‌تواند جای خوشحالی باشد. اما متاسفانه من در اولین برخورد با صدای بهرام رادان به عنوان خواننده، صدای خوب و قدرتمندی نشنیدم. شاید بهتر بود بهرام رادان وقت بیشتری می‌گذاشت و صدای قوی‌تری را در آلبوم موسیقی پر سر و صدایش معرفی می‌کرد. همان‌طور که در سینما همه منتظرند بازیگران تازه‌کار با دقت و پشتکار بیشتری وارد این عرصه شوند، در عرصه‌ی موسیقی هم عمه منتظر صداهای تازه اما قدرتمندند.

شاید بهتر باشد آلبوم «ماه می‌خنده …» با صدای محمدرضا هدایتی را گوش کنید تا منظور مرا از صدای قوی یک بازیگر برای خوانندگی متوجه شوید.

چاپ‌شده در روزنامه‌ی فن‌آوران اطلاعات، شنبه ۲۷ خرداد ۱۳۹۱
 
فؤاد صادقیان © 2008-14 SpicyTricks & ThemePacific.